Waar?   Oh ja.
Het is al weer een aantal weken geleden dat ik een bericht heb geblogd (is dat wel een bestaand woord?)
Omdat ik alles helemaal zelf maak en geen bouwpakket gebruik neemt alles erg veel tijd in beslag, maar dan nu... de achterkant van het voorblad.
Een wirwar van verstevigingen en latten en latjes en aanpassingen. Het gaat te ver om het allemaal te omschrijven maar als iemand het precies wil weten dan mailt hij of zij maar.
Het eindresultaat is op de foto te zien.

Indrukwekkend niet?

En dan is het nu tijd voor de zijkanten
De zijkanten heb ik eerst aan 1 kant recht en vlak gemaakt en natuurlijk glad en op dikte geschuurd zodat ik kan buigen.
Dat klinkt spannend en dat is het ook want als het mis gaat moeten er nieuwe zijkanten gemaakt worden en dat kost weer veel hout en moeite.
Voor het buigen moet het hout weer drijfnat zijn (en het was net zo lekker droog) en over een zo groot mogelijk deel verhit worden zodat de vezels goed opzetten en hierdoor het hout buigzaam maken.
Hier geldt hoe warmer hoe beter (als het zwart wordt is te heet) en hoe flexibeler, dus wanneer de stoom uit het hout en uit mijn oren komt is het goed en kan er gebogen worden langs de mal van mijn gitaarvorm.
De drie zijkanten (jawel drie) heb ik langs een verhitte buis iets verder gebogen dan nodig omdat het hout tijdens het drogen waarschijnlijk iets terug buigt.
De derde strook zaag ik later in 6 smalle stroken die ik ga gebruiken als lijmrand voor het achterblad.
Langzaam maar zeker wordt het een compleet gitaar pakket maar ik mis nog iets maar wat?? nou ja dat zie ik de volgende keer wel weer.

Commentaar (0)

Een paar weken geleden speelde ik in Gorinchem. Naast akoestische optredens waren er ook een paar stands met spulletjes. Een resonator die er stond trok mijn aandacht, en voor het eerst had ik bij een budget resonator het idee dat die een beetje klonk zoals resonators horen te klinken. Mijn eerste ervaring met op zo'n ding spelen was gelijk een echte National. En dan is het verschil met de goedkope versies die je in winkels tegenkomt al snel heel groot. Ook al waren die Nationals eigenlijk ook relatief goedkope gitaartjes, sinds dat Mark Knopfler het ding groot op de hoes van Brothers in Arms zette waren ze ineens in trek. Dat ze dan bij National denken dat de prijzen best iets (zeg maar, meer dan iets) omhoog kunnen kun je ze nauwelijks kwalijk nemen. Maar goed, om het kort te houden, ik ging dus met een gitaar meer naar huis dan dat ik mee aangekomen was. In deze twee filmpjes is hij live te horen, een maal met, en een maal zonder slide. De microfoonplaatsing voor de audio is trouwens op goed geluk, aangezien ik vergeten was een hoofdtelefoon mee te nemen... nu nog eens een muziekzaak vinden die checklists verkoopt ;)

Look so good (met slide)

Great dream from heaven (zonder slide)

Commentaar (0)

Als ik mijn jongste dochter ophaal van school krijg ik regelmatig hele stapels knutsels mee, die ze die ochtend of dag gemaakt heeft. Ongeacht het onderwerp bestaan die meestal uit een paar velletjes gekleurd papier, een wc-rolletje, en als je pech hebt, een grote lege cornflakesdoos. En vaak is het er niet één, maar zijn het er gelijk vier of vijf. Dat allemaal meenemen op de fiets valt nog niet mee. Helaas begrijp ik ook dat het het gezag van de juffrouw enigszins zou ondermijnen, als ze eerst de kinderen gaat aansporen om een kasteel, stoomboot of boom te knutselen, om dan, als de kinderen het trots laten zien te zeggen “oh, wat mooi! Weet je wat, gooi het nu maar in de prullenbak” Dan gaan die kinderen de volgende dag natuurlijk niet weer zo’n werkje doen. Het resultaat is wel dat er rond die scholen een soort afvaltourisme-carrousel ontstaat van wc-rolletjes, dozen, en plankjes hout. En als je naar de ouders kijkt vraag je je soms af waarom de kinderen dit moeten leren. Wees eens eerlijk, wanneer ben jij voor het laatst met prittstift, schaar en gekleurd karton in de weer geweest? Bovendien leven we steeds minder in een wereld waarin het loont dingen zelf te maken. De meeste spullen die we gebruiken, gebruiken we. We weten hoe het aan moet, hoe het op standby moet (de uit-knop lijkt afgeschaft), en als het het niet meer doet, hopen we dat de telefoon het nog wel doet. Is er een plugje kapot, dat je twintig jaar geleden gewoon zonder problemen snel opnieuw gesoldeerd had, nu kun je dat vergeten. Aan die ingegoten plugjes valt niets te repareren. En de vervanging van mijn mp3-speler-hoofdtelefoon was nauwelijks duurder dan een nieuwe losse plug geweest zou zijn. Als het draadje wat eraan zit zich überhaupt nog voor solderen loont. We zijn gebruikers geworden, en ondanks al onze geavanceerde kennis, als we ineens in de middeleeuwen gedumpt worden zijn we waarschijnlijk hulpelozer dan de mensen die er al wonen. Die weten nog wel welke paddestoelen ze niet mogen eten… Onze meest eenvoudige dagelijkse handelingen zouden ons de macht van tovenaars of wondergenezers moeten geven, maar op ons zelf aangewezen kunnen we ineens nog geen vuurtje maken. Dit alles heeft natuurlijk niets met gitaarspelen te maken… maar met de aankoop van mijn harpgitaar heb ik ineens toch een probleem. Als ik die gitaar veilig wil vervoeren heb ik een gitaarkoffer nodig, en die zijn voor dit soort gitaren standaard niet te vinden. Zelfs Google levert helemaal NIETS op! Nu loop ik al heel wat jaren regelmatig met gitaarkoffers en inhoud rond, maar je staat er nooit bij stil hoe zo’n ding in elkaar zit. Het resultaat is uiteindelijk dat je gaat nadenken, en uiteindelijk toch met piepschuim, plaksel, stof en andere benodigdheden je huis in een fröbelatelier moet veranderen. Het binnenwerk heb ik zelf gemaakt. 



 

Daarna besloten hoe het buitenwerk eruit moet komen te zien, en spullen besteld. Ondertussen koop je voor het geld wat in deze zelfbouwkoffer zit makkelijk 3 goedkope gitaarkoffers… echt lonen doet zelfbouw al lang niet meer, maar ik heb hier geen alternatief. Aangezien ik mezelf ken, besluit ik mijn schoonvader te vragen of hij de eigenlijke kist in elkaar wil zetten. Een goede zet, het resultaat mag er zijn! Nu nog een grotere auto kopen (want het is geen kleine kist) en een bakfiets, voor de frutsels van de kinderen… blijkbaar is al dat gefröbel op school namelijk toch nog ergens goed voor! 

Commentaar (0)

Het is weer winter en de  cv houdt het huis warm. Heerlijk, maar al die droge lucht kan slecht zijn voor je gitaar. Als de luchtvochtigheid (LVH) onder de 45% komt bestaat er kans dat het hout van je klankkast scheurtjes krijgt. Kan altijd gerepareerd, maar liever niet dus.

Om er achter te komen hoe het met de LVH gesteld is, heb je een hygrometer nodig. Koop je bij de bouwwinkel of ijzerwarenwinkel. 

Zo rond de €10

Er zijn verschillende methoden om je gitaar te onderhouden. Je kunt ervoor zorgen dat de LVH in de kamer waar je gitaar staat, op peil blijft. Er zijn van die leuke vochtverspreiders te koop. Wel een dure oplossing.

Bij de betere gitaarwinkel kun je slimme dingen kopen. Er zijn luchtbevochtigers voor in de gitaarkoffer en er zijn er die je in het klankgat van de gitaar bevestigt. Dan wordt de gitaar van binnenuit op de juiste LVH gehouden.

Voor €20 en een beetje water komt je gitaar zonder (kleer)scheuren de winter door. 

En denk nou niet, dat overkomt mij niet, want dat dacht ik ook :( 

Commentaar (0)