Je hebt van die momenten dat je op de bank zit en je gedachten je zomaar ineens wijzen op het milieu-onvriendelijke van de steelstringsnaar. Hoeveel worden er daar jaarlijks achteloos van in de prullenbak gegooid? 

Gelukkig kan ik nog een beetje hoofdrekenen en dan kom je al snel op heel wat kilo's. Reken even mee: 1 setje elixer snaren 0.012 weegt 20 gram. Op de keukenweegschaal gecheckt. En dat zal wel zo'n beetje het gemiddelde zijn. Als er in Nederland 100.000 gitaristen 2x per jaar (voorzichtige schatting) een setje vervangen, zijn dat 200.000 setjes. Er gaan 50 sets in een kilo.  200.000 / 50 = 4000 kilo hoogwaardig staal dat gewoon in de verbrandingsoven terecht komt.

Nou zijn er in Nederland natuurlijk veel meer  dan 100.000 gitaristen, misschien wel een miljoen. Dan komen we al op 40.000 kilo.  Daar zou de minister van milieu eens iets aan moeten doen, door het invoeren van statiegeld op een set steelstringsnaren bijvoorbeeld. Of kan iemand misschien de handschoen oppakken en als snarenboer met paard en wagen de deuren langs:

OUWE SNAREN GEVRAAGD! 

Commentaar (0)

 Steelstring ,

Al jaren werk ik aan de klank verbetering van de steelstring.  Mijn doel is om een zeer luide en evenwichtige gitaar te ontwikkelen met lange tonen en veel dynamiek.

Ik heb gekozen voor een fichte bovenblad. Ik raak er steeds meer van overtuigd dat het bovenblad het belangrijkste onderdeel is in de klankproductie. Alle andere onderdelen zijn ondergeschikt en hebben daardoor een dienende functie in de gitaar.

Bijvoorbeeld de zijkanten: Ik heb de zijkanten van massief palissander gemaakt, maar met 2 laagjes esdoorn in de binnenkant. Zeer stabiel, 7 mm dik. Hier gaat geen energie in verloren.

Bijvoorbeeld de achterkant; Is gebouwd van massief Indisch palissander maar met een glas weefsel en ceder verstevigd. Tevens in de lengte van de gitaar een zeer stevige balk van cedro. Als het ware is de hals verlengd door de gitaar naar het staartstuk. Hierdoor hebben we veel meer sustain. De Hals is verstevigd met 2 strips ebbenhout en daartussen een koker balk van carbon gevuld met ebbenhout. Super sterk.

Kom eens spelen op de Van Bergeijk  " Nightingale"  gvb@gitaarbouw.nl

Commentaar (0)

En dan nu, dames en heren, de grote finale........bijna.
De montage.

Ik heb alle onderdelen klaar liggen.
Dat wil zeggen: een voorblad, een hals, twee zijkanten, een heleboel wiggen, een eindblok,twee lijmranden, een achterblad en een mal om alles goed te richten en te lijmen.
Op de mal wordt het voorblad eerst goed uitgericht en vastgeklemd.
Daarna wordt de hals zeer secuur uitgericht zodat die recht op het voorblad komt en ook gelijmd en vastgezet.
Nu kunnen de zijkanten op de juiste plaats worden geklemd met behulp van de mal en wordt het eindblok gelijmd en bij de hals de twee wiggen vastgelijmd zodat de zijkanten en de hals goed verbonden zijn.


De zijkanten worden niet direct op het voorblad gelijmd maar met een heleboel kleine wiggen (ongeveer 15 mm.) verbonden.
Het heeft niet zo veel zin om het voorblad rechtstreeks met de zijkanten te verlijmen omdat dat later open wordt gefreesd voor de binidngen

Aan de kant waar het achterblad moet komen wordt tegen de zijkanten de eerder gemaakte lijmrand vastgeklemd (met lijm er tussen natuurlijk)
Nu kan het achterblad goed pasgemaakt worden en verlijmd.
Als alles droog is heb ik eindelijk mijn gitaar in handen en o o o o  wat ben ik trots (laat me maar even)


Zo, nu kunnen de zijkanten worden gefreesd voor de bindingen en de sierranden.
Voor het plaatsen van de bindingen met de randen heb je 4 handen nodig omdat het bij mijn gitaar 5 stroken hout zijn per kant voor het voorblad en 3 stroken per kant voor het achterblad.
Geluklig heb ik hulp en na een uurtje friemelen staat alles in de elastieken en drogen maar weer.


Volgende keer afwerken en dan...............DE  SNAREN!

Commentaar (0)