Bijna 30 jaar geleden kreeg ik op kerstavond mijn eerste gitaar. Een oud klassiek beestje dat van één van mijn neven geweest was. Neef Ron leerde me die avond Egyptian Reggea, een begin voor een low budget versie van Guitar Boogie, en ook nog wat akkoorden...

Egyptian Reggea is eigenlijk nog best een leuk deuntje ook... tijd om het nog eens op te pakken, maar dan als duo voor één persoon :)

http://www.youtube.com/watch?v=wtbz7b3K37E

Er komen binnenkort meer filmpjes, deels nieuwe opnames, maar waarschijnlijk ook wat opnames die voor de volgende cd klaarliggen, en misschien wat archiefmateriaal. Als het nieuwe opnames zijn zal ik ze live voor camera spelen. De oudere opnames moeten uiteraard op een andere manier van beeld voorzien worden.
'life is what happens whilst you were making other plans'

De opnames voor de cd liggen klaar, nog steeds op een paar nummers na. Door tussenkomst van een nieuw huis wat gebouwd wordt komt het er maar niet van, en overweeg ik de opnames op een andere manier beschikbaar te stellen. Hier is alvast één track van die sessies. La Limonaia, geschreven op vakantie in Toscane, enjoy!

http://www.youtube.com/watch?v=MPMcs4EdTok

groeten
Harald

Commentaar (1)

Commentaar (0)

Voor mijn volgende cd waren er nog wat losse eindjes over. Een goede titel (titels voor nummers verzinnen duurt bij mij soms ook best lang), een goed idee voor de hoes, en een rode draad voor de cd. Niet dat het een concept album hoeft te worden, maar ik vind het toch wel fijn als zo'n schijf een soort thema heeft.

Een van mijn leerlingen vroeg me of ik ook huisconcerten deed. Ze had een kennis die soms huisconcerten organiseerde. Een afspraak was snel gemaakt, en de kennis in kwestie bleek een kunstenares te zijn. Na een tijdje gepraat te hebben over het huisconcert moest ik weg om mijn dochters van school te halen. Bij de deur aangekomen zie ik een schilderij van haar hangen, waarvan ik gelijk een beeld van de hoes kreeg. Uiteraard heb ik gelijk gevraagd of ik het zou mogen gebruiken voor de hoes. Soms zijn dingen net puzzels, en ook al weet je dat wat je hebt goed is, als er stukjes missen kan het niet af. Dit was zo'n stukje. Het schilderij zette me ook aan het denken, en de rode draad van de cd is me nu duidelijk, ik heb een titel voor de cd, en het uiteindelijke plaatje heeft nu aardig vorm.
De titel van de cd wordt 'Strings of light' Nu nog een selectie maken van de kleine 70 minuten aan opnames die er liggen. Er moet ook nog een enkel stuk opgenomen worden, en Europe van Santana krijgt nog een nieuwe opname. Al met al moet het nu eigenlijk heel snel af kunnen.

Commentaar (0)

De opnames voor mijn volgende solo-cd zijn al een tijdje begonnen. Ik heb inmiddels al het nodige materiaal opgenomen, en het gaat een mooie en gevarieerde cd worden. Naast de nodige solostukken voor 6 snarige gitaar is er een duet voor gitaar en bluesharp opgenomen. De planning is om ook twee duetten voor gitaar en fluit op te nemen.

In tegenstelling tot de eerste cd die grotendeels op één gitaar is ingespeeld zullen op deze cd verschillende gitaren te horen zijn, waaronder mijn 15 snariger harpgitaar, resonator en mijn Bozo 12 snarige gitaar.

Eén van de stukken op resonator is opgedragen aan Stephen Bennet. Ik had onlangs de kans hem het nummer voor te spelen :) Helaas blijkt dat de videoopname hiervan vooral de hand van degende die de opname heeft gemaakt laat zien...

Een fotosessie is ook al achter de rug. Vandaag kijken of ik voor één van de fluit-gitaar duetten de harpgitaar kan opnemen. Als dat meezit kan ik misschien gelijk de 12 string partij voor het andere duet opnemen.

Commentaar (0)

Een paar weken geleden speelde ik in Gorinchem. Naast akoestische optredens waren er ook een paar stands met spulletjes. Een resonator die er stond trok mijn aandacht, en voor het eerst had ik bij een budget resonator het idee dat die een beetje klonk zoals resonators horen te klinken. Mijn eerste ervaring met op zo'n ding spelen was gelijk een echte National. En dan is het verschil met de goedkope versies die je in winkels tegenkomt al snel heel groot. Ook al waren die Nationals eigenlijk ook relatief goedkope gitaartjes, sinds dat Mark Knopfler het ding groot op de hoes van Brothers in Arms zette waren ze ineens in trek. Dat ze dan bij National denken dat de prijzen best iets (zeg maar, meer dan iets) omhoog kunnen kun je ze nauwelijks kwalijk nemen. Maar goed, om het kort te houden, ik ging dus met een gitaar meer naar huis dan dat ik mee aangekomen was. In deze twee filmpjes is hij live te horen, een maal met, en een maal zonder slide. De microfoonplaatsing voor de audio is trouwens op goed geluk, aangezien ik vergeten was een hoofdtelefoon mee te nemen... nu nog eens een muziekzaak vinden die checklists verkoopt ;)

Look so good (met slide)

Great dream from heaven (zonder slide)

Commentaar (0)

Als ik mijn jongste dochter ophaal van school krijg ik regelmatig hele stapels knutsels mee, die ze die ochtend of dag gemaakt heeft. Ongeacht het onderwerp bestaan die meestal uit een paar velletjes gekleurd papier, een wc-rolletje, en als je pech hebt, een grote lege cornflakesdoos. En vaak is het er niet één, maar zijn het er gelijk vier of vijf. Dat allemaal meenemen op de fiets valt nog niet mee. Helaas begrijp ik ook dat het het gezag van de juffrouw enigszins zou ondermijnen, als ze eerst de kinderen gaat aansporen om een kasteel, stoomboot of boom te knutselen, om dan, als de kinderen het trots laten zien te zeggen “oh, wat mooi! Weet je wat, gooi het nu maar in de prullenbak” Dan gaan die kinderen de volgende dag natuurlijk niet weer zo’n werkje doen. Het resultaat is wel dat er rond die scholen een soort afvaltourisme-carrousel ontstaat van wc-rolletjes, dozen, en plankjes hout. En als je naar de ouders kijkt vraag je je soms af waarom de kinderen dit moeten leren. Wees eens eerlijk, wanneer ben jij voor het laatst met prittstift, schaar en gekleurd karton in de weer geweest? Bovendien leven we steeds minder in een wereld waarin het loont dingen zelf te maken. De meeste spullen die we gebruiken, gebruiken we. We weten hoe het aan moet, hoe het op standby moet (de uit-knop lijkt afgeschaft), en als het het niet meer doet, hopen we dat de telefoon het nog wel doet. Is er een plugje kapot, dat je twintig jaar geleden gewoon zonder problemen snel opnieuw gesoldeerd had, nu kun je dat vergeten. Aan die ingegoten plugjes valt niets te repareren. En de vervanging van mijn mp3-speler-hoofdtelefoon was nauwelijks duurder dan een nieuwe losse plug geweest zou zijn. Als het draadje wat eraan zit zich überhaupt nog voor solderen loont. We zijn gebruikers geworden, en ondanks al onze geavanceerde kennis, als we ineens in de middeleeuwen gedumpt worden zijn we waarschijnlijk hulpelozer dan de mensen die er al wonen. Die weten nog wel welke paddestoelen ze niet mogen eten… Onze meest eenvoudige dagelijkse handelingen zouden ons de macht van tovenaars of wondergenezers moeten geven, maar op ons zelf aangewezen kunnen we ineens nog geen vuurtje maken. Dit alles heeft natuurlijk niets met gitaarspelen te maken… maar met de aankoop van mijn harpgitaar heb ik ineens toch een probleem. Als ik die gitaar veilig wil vervoeren heb ik een gitaarkoffer nodig, en die zijn voor dit soort gitaren standaard niet te vinden. Zelfs Google levert helemaal NIETS op! Nu loop ik al heel wat jaren regelmatig met gitaarkoffers en inhoud rond, maar je staat er nooit bij stil hoe zo’n ding in elkaar zit. Het resultaat is uiteindelijk dat je gaat nadenken, en uiteindelijk toch met piepschuim, plaksel, stof en andere benodigdheden je huis in een fröbelatelier moet veranderen. Het binnenwerk heb ik zelf gemaakt. 



 

Daarna besloten hoe het buitenwerk eruit moet komen te zien, en spullen besteld. Ondertussen koop je voor het geld wat in deze zelfbouwkoffer zit makkelijk 3 goedkope gitaarkoffers… echt lonen doet zelfbouw al lang niet meer, maar ik heb hier geen alternatief. Aangezien ik mezelf ken, besluit ik mijn schoonvader te vragen of hij de eigenlijke kist in elkaar wil zetten. Een goede zet, het resultaat mag er zijn! Nu nog een grotere auto kopen (want het is geen kleine kist) en een bakfiets, voor de frutsels van de kinderen… blijkbaar is al dat gefröbel op school namelijk toch nog ergens goed voor! 

Commentaar (0)

Ik kende Stephen Bennet al een tijd, en vond zijn harpgitaar werk erg mooi. Verder kende ik het instrument eigenlijk alleen van Michael Hedges. Vorig jaar mocht ik het voorprogramma doen voor Andy mcKee, die ook op harpgitaar speelt. In de pauze heb ik de fout gemaakt om hem te vragen of ik er even op mocht spelen, wat mocht Toen was ik gelijk verkocht. (die gitaar was trouwens van Stephen Bennet geweest. De harpgitaar scene is vrij klein) Helaas is het laten bouwen van een harpgitaar een dure aangelegenheid. Er zijn weinig bouwers met ervaring, en de instrumenten zijn toch net wat bewerkelijker dan een normale gitaar. Ik had de aanschaf dan ook voorlopig uit mijn hoofd gezet maar zag pas op marktplaats een advertentie voor een Schrammlgitaar. Weliswaar niet helemaal wat ik zocht, maar ik kon iig aan de slag, en het was een zeer vriendelijk prijsje. Na wat heen en weer gemail bleek de verkoper er zelfs twee te hebben, en de andere zou beter spelen. Die heb ik uiteindelijk gekocht, en na een revisie van Hans de Louter, die o.a. de brug, die eerder wat slordig gerepareerd was, losgehaald en goed vastgezet heeft, heb ik er een mooi vintage instrument bij. De gitaar is vermoedelijk uit de eerste helft van de twintste eeuw, van een duitse of oostenrijkse bouwer. En doordat de instrumenten in Wenen nog steeds voor de volksmuziek gebruikt worden zijn er zelfs snaren voor te vinden. Was even zoeken, maar het is gelukt. 

Om  de nieuwsgierige lezer een indruk van de sound te geven, heb ik een filmpje gemaakt:

Aangezien dit tot nu toe het enige volledige arrangement is wat ik heb voor deze gitaar, en die bassnaren echt wel even wennen is, dit toch maar even opgenomen. Het stuk ken ik van Hamburger Concerto van Focus. (had ik al verteld dat het eigenlijk een kerstlied is? ) Het is nog wat vroeg voor een kerstlied misschien, maar aangezien het ook op een plaat van Focus staat... Alleen al dat C akkoord in het outro, drie twaalfde frets flageoletten en een lage C , heerlijke sound!

Harald Koll

www.gitaarspel.nl

Commentaar (0)