Voor alle gitaar onderhoud ,reparaties en custom gitaarbouw
0652331397 Vincent Uijtendaal

www.customguitar.nl

Commentaar (1)

Twaalfsnarige gitaren zijn bijzondere instrumenten met een geweldig geluid. Maar ze hebben ook een paar duidelijke minpuntjes. Heeft iemand wel eens een twaalfsnarige willen stemmen, of erger, nieuwe snaren op willen zetten? Misschien een kleine ergernis, maar dan zijn ze vaak ook nog zwaar te bespelen. Kan dat eigenlijk niet anders?

Om twaalf snaren op een gitaar te spannen is behoorlijk wat trekkracht nodig. De achterbrug en de nek van de gitaar moeten dat maar volhouden. Door de spanning trekt de nek geleidelijk krom, waardoor de hoek niet meer klopt. Ook wordt vanuit de achterbrug langzaam maar zeker het bovenblad omhoog getrokken. Hierdoor ontstaat een zogenaamde ‘potbelly’, of wel, je gitaar krijgt een buikje. De snaren trekken de nek en de achterbrug naar elkaar toe. Ze komen steeds hoger van het fretbord te staan en je krijgt dus een veel te hoge actie. Dat merk je wel tijdens het spelen!

Als oplossing wordt vaak de achterbrug wat lager gezet. Maar, omdat het kromtrekken steeds maar doorgaat, moet je dit na verloop van tijd weer opnieuw doen. Totdat die op een gegeven moment niet lager kan. Een ander nadeel van deze oplossing is dat je de hoek waarmee de snaren over de achterbrug lopen verandert. Die hoek moet ongeveer vijftien graden zijn. Bij een kleinere hoek kunnen de snaren minder goed trillen en dat beïnvloedt het geluid.

Een andere manier om te zorgen dat de trekkracht het niet wint van het bovenblad, zou een stijver bovenblad kunnen zijn. Maar ook dat heeft gevolgen voor het geluid. Het bovenblad brengt de trillingen voort die de klank maken en een stijf bovenblad kan minder goed trillen.

Een betere oplossing hebben ze gevonden bij Bridge Doctor. Deze mensen hebben een trussrod voor de achterbrug ontworpen die de spanning moet tegen gaan. De achterbrug-trussrod zit bevestigd aan het staartblok in het achterblad. Met pinnen zit het andere deel aan de achterbrug vast. In een blokje zit een schroefdraad die je kunt aantrekken om het bovenblad weer vlak te trekken. Op deze manier voorkom je dat je gitaar een potbelly krijgt.

Onder andere Breedloves hebben zo’n systeem (de modellen AJ250/SF en C350 Solo). Deze gitaren zijn in Amerika heel populair en in Europa begint de buzz ook te komen. Naar het schijnt, blijft de hoogte van de snaren ook na redelijk wat tijd nog steeds goed.

Dat is knap, want hoe je het wendt of keert, er staat gewoon heel veel spanning op een twaalfsnarige. Angelo van Merrienboer is gitaarbouwer en reparateur. Hij is eigenaar van The Guitar Lounge in Den Haag

Commentaar (0)

Ja hij is klaar.
Het heeft nog heel wat voeten in aarde gehad voor mijn gitaar af is maar het is zo ver.
Eerst moest de stel-pen in de hals gelijmd worden en daarna kon de toets geplaatst worden.
De toets is in een lichte ronding geschuurd en alle fretten zijn er ingehamerd.
Alles is vlak gevijld en glad gepoetst net als de brug die ik daarna geplaatst heb.



Nu is het een kwestie van afstellen, dat betekend: Het beentje in de brug op hoogte maken en ook het beentje bij de kop op breedte maken en inzagen voor de snaren.
Het kopbeentje hoeft niet op hoogte gemaakt te worden omdat ik een "nul" fret heb die iets dikker is dan de rest van de fretten.
Alles nog even nagemeten en dan de mechaniken er op en de pennen voor de snaren pas maken.
Wat zijn die laatste lootjes inderdaad het zwaarst, Voordat ik eindelijk de snaren kan plaatsen.



maar eindelijk zitten de snaren er op.
En hoe is het geluid?
Een gitaar moet ingespeeld worden en je merkt het eerste kwartier al dat het geluid voller wordt en zonder op te scheppen HET IS GEWELDIG!
Een vold en diep geluid dat in hoog en laag goed oppakt.
De gitaar reageerd erg snel maar dat was te verwachtenmet de houtsoorten die ik gebruikt heb.
Ik zal nog even wachten met lakken omdat ik dan nog kleine veranderingen kan aanbrengen en omdat ik dan nog kan ontdekken of er hiet en daar iets geschuurd op geschraapt maot worden.



De lak heb ik al klaar staan, een cellulose lak met een cellulose hoogglans afwerklak.
Waarom cellulose?  Omdat dat de klank het beste in takt laat.
Politoeren was een iets betere afwerking geweest maar dat vraagt heel veel oefening en is iets kwetsbaarder, misschien voor een volgend project.
Over een volgend project gesproken, dat wordt een archetop model Gibson L5, maar dat duurt nog even want ik moet eerst tekeningen maken en hout zoeken en weer met niets starten, wel een erg spannend idee.
Als er belangstelling is.....wie weet schrijf ik daar dan ook over.

Dit enorme project heeft alleen maar tot een goed einde kunnen komen dankzij de niet aflatende goede adviezen van Anton van Daalen, een meester gitaarbouwer en leraar.

Onno

Commentaar (0)

 Steelstring ,

Al jaren werk ik aan de klank verbetering van de steelstring.  Mijn doel is om een zeer luide en evenwichtige gitaar te ontwikkelen met lange tonen en veel dynamiek.

Ik heb gekozen voor een fichte bovenblad. Ik raak er steeds meer van overtuigd dat het bovenblad het belangrijkste onderdeel is in de klankproductie. Alle andere onderdelen zijn ondergeschikt en hebben daardoor een dienende functie in de gitaar.

Bijvoorbeeld de zijkanten: Ik heb de zijkanten van massief palissander gemaakt, maar met 2 laagjes esdoorn in de binnenkant. Zeer stabiel, 7 mm dik. Hier gaat geen energie in verloren.

Bijvoorbeeld de achterkant; Is gebouwd van massief Indisch palissander maar met een glas weefsel en ceder verstevigd. Tevens in de lengte van de gitaar een zeer stevige balk van cedro. Als het ware is de hals verlengd door de gitaar naar het staartstuk. Hierdoor hebben we veel meer sustain. De Hals is verstevigd met 2 strips ebbenhout en daartussen een koker balk van carbon gevuld met ebbenhout. Super sterk.

Kom eens spelen op de Van Bergeijk  " Nightingale"  gvb@gitaarbouw.nl

Commentaar (0)

En dan nu, dames en heren, de grote finale........bijna.
De montage.

Ik heb alle onderdelen klaar liggen.
Dat wil zeggen: een voorblad, een hals, twee zijkanten, een heleboel wiggen, een eindblok,twee lijmranden, een achterblad en een mal om alles goed te richten en te lijmen.
Op de mal wordt het voorblad eerst goed uitgericht en vastgeklemd.
Daarna wordt de hals zeer secuur uitgericht zodat die recht op het voorblad komt en ook gelijmd en vastgezet.
Nu kunnen de zijkanten op de juiste plaats worden geklemd met behulp van de mal en wordt het eindblok gelijmd en bij de hals de twee wiggen vastgelijmd zodat de zijkanten en de hals goed verbonden zijn.


De zijkanten worden niet direct op het voorblad gelijmd maar met een heleboel kleine wiggen (ongeveer 15 mm.) verbonden.
Het heeft niet zo veel zin om het voorblad rechtstreeks met de zijkanten te verlijmen omdat dat later open wordt gefreesd voor de binidngen

Aan de kant waar het achterblad moet komen wordt tegen de zijkanten de eerder gemaakte lijmrand vastgeklemd (met lijm er tussen natuurlijk)
Nu kan het achterblad goed pasgemaakt worden en verlijmd.
Als alles droog is heb ik eindelijk mijn gitaar in handen en o o o o  wat ben ik trots (laat me maar even)


Zo, nu kunnen de zijkanten worden gefreesd voor de bindingen en de sierranden.
Voor het plaatsen van de bindingen met de randen heb je 4 handen nodig omdat het bij mijn gitaar 5 stroken hout zijn per kant voor het voorblad en 3 stroken per kant voor het achterblad.
Geluklig heb ik hulp en na een uurtje friemelen staat alles in de elastieken en drogen maar weer.


Volgende keer afwerken en dan...............DE  SNAREN!

Commentaar (0)

Het nieuwe jaar is al weer een paar weken oud en ik wens iedereen natuurlijk het allerbeste.
Met frisse moet en heel veel zin na een bouwpauze van een paar weken ben ik weer begonnen.
Waar was? Oh ja, ik miste nog iets en ik ben er achter wat het is.
En dat nu is ...............de hals.
Omdat dit een van de belangrijkste delen van de gitaar wordt ga ik er veel tijd en aandacht instoppen.
Allereerst het ontwerp.
Om de hals voldoende stabiliteit te geven maak ik hem uit meerdere delen en als ik alle delen bij elkaar optel dan zijn dat er meer dan ehhh......20!
Bij het idee dat ik dat allemaal moet doen sta ik al te snakken naar adem.
Het voordeel zal ondermeer zijn dat de gitaar niet zo snel ontstemd is als je van buiten naar binnen gaat of als de verwarming aan of uit gaat.

De hals en de kop worden uit 5 delen verlijmd, om en om een strook esdoorn en een strook ebbenhout.
De kop wordt er later onder een hoek aangelijmd waarna de kop met stroken fineer wordt beplakt.
Bij de hiel wordt de hals verdikt tot iets meer dan de dikte van de gitaar en aan de voorzijde frees ik een gleuf waar de stelpen in zal passen.



Uiteindelijk komt over de hals nog de toets van ebbenhout met de fretten en de inleg.
Zo'n toets is veel rekenwerk en moet heel nauwkeurig gezaagd worden.
De inleg heb ik met messing en ebben met een persoonlijke uitstraling want het is mijn eigen bouwsel dus dat maakt het extra persoonlijk 


Bij de hiel maak ik een zogenaamde 'spaanse slof' dit is een manier van bevestigen die beter de toon doorgeeft aan het achterblad.
Deze methode wordt bij klassieke gitaren ook vaak toegepast.
Aan de aansluitende zijkanten van de hals zaag ik twee wiggen die de zijkanten van de gitaar later goed zullen vastklemmen zodat er later geen onduidelijke resonantie kan optreden.


De volgende keer ga ik alle lossen delen controleren en kan ik beginnen met de opbouw.
Komt het dan toch nog een keer tot een echte gitaar na al die tijd?

Commentaar (0)

Waar?   Oh ja.
Het is al weer een aantal weken geleden dat ik een bericht heb geblogd (is dat wel een bestaand woord?)
Omdat ik alles helemaal zelf maak en geen bouwpakket gebruik neemt alles erg veel tijd in beslag, maar dan nu... de achterkant van het voorblad.
Een wirwar van verstevigingen en latten en latjes en aanpassingen. Het gaat te ver om het allemaal te omschrijven maar als iemand het precies wil weten dan mailt hij of zij maar.
Het eindresultaat is op de foto te zien.

Indrukwekkend niet?

En dan is het nu tijd voor de zijkanten
De zijkanten heb ik eerst aan 1 kant recht en vlak gemaakt en natuurlijk glad en op dikte geschuurd zodat ik kan buigen.
Dat klinkt spannend en dat is het ook want als het mis gaat moeten er nieuwe zijkanten gemaakt worden en dat kost weer veel hout en moeite.
Voor het buigen moet het hout weer drijfnat zijn (en het was net zo lekker droog) en over een zo groot mogelijk deel verhit worden zodat de vezels goed opzetten en hierdoor het hout buigzaam maken.
Hier geldt hoe warmer hoe beter (als het zwart wordt is te heet) en hoe flexibeler, dus wanneer de stoom uit het hout en uit mijn oren komt is het goed en kan er gebogen worden langs de mal van mijn gitaarvorm.
De drie zijkanten (jawel drie) heb ik langs een verhitte buis iets verder gebogen dan nodig omdat het hout tijdens het drogen waarschijnlijk iets terug buigt.
De derde strook zaag ik later in 6 smalle stroken die ik ga gebruiken als lijmrand voor het achterblad.
Langzaam maar zeker wordt het een compleet gitaar pakket maar ik mis nog iets maar wat?? nou ja dat zie ik de volgende keer wel weer.

Commentaar (0)

Waar was ik ook al weer gebleven?

Oh ja, ik ga aan het voorblad beginnen maar eerst moeten er op het achterblad nog een aantal dwarslatten geplaatst worden.

De latjes worden van esdoorn gemaakt omdat dat het zelfde hout is als het blad zelf zodat er geen dissonantie in het geluid komt.  De latjes worden iets bol geschaafd zodat het blad een klei beetje (ongeveer 5 mm.) bol komt te staan.

Aan de achterzijde (binnenzijde) van het blad komt over de lijmnaad in het midden een 2 cm. brede dunne strip gelijmd (met de nerf dwars) met uitsparingen voor de 4 dwarslatten. Alles wordt gelijmd en vastgeklemd en kan dan verder drogen.

Ziet er ingewikkelder uit dan het is.  Later worden de latten op hoogte geschaafd (ongeveer 15 mm.)en aan de uiteinden dunner gestoken met een beitel.  Ik heb de latten ook smaller geschaafd om meer actie van het blad te krijgen.  Als je op het blad tikt en goed luisterd hoor je wanneer er nog iets van de latten af moet en wanneer er meer respons in het blad komt.  Leer ik eindelijk eens naar iets anders te luisteren.

Zo, mijn zweet en het achterblad kunnen drogen terwijl ik met een kop koffie aansterk.

Dat was nodig voor de energieen dan nu..... het voorblad.

Het voorblad is op een eerder moment net als het achterblad bewerkt en gelijmd (zonder een zwart strookje natuurlijk) zodat ik er nu aan verder kan werken.   Het voorblad is veel meer werk dan het achterblad en moet ook veel voorzichtiger worden behandeld.  Waarom?

Het klinkt in ieder geval spannender maar ook omdat het meer in het zicht is en er moeten veel meer handelingen aan gebeuren en het hout is veel zachter dus dat wordt oppassen.

Eerst maar eens de omtrek en de hartlijn uittekenen en dan komt op de hartlijn het klankgat en de rozet.  eerst buig ik 3 stroken hout van ongeveer 1 mm. breed om een beschuitbus (eerst het hout nat maken) waarna ik het rozet kan uitsteken.  Met een passer met aan één kant een mesje kan  het hout tot op 1/3 van de dikte worden ingesneden waarna ik met angszweet en een beitel een gleuf heb uitgestoken.

Ik heb er echt flink de tijd voor genomen en het ziet er geweldig uit al zeg ik het zelf, zeker nadat de eerder gebogen stroken in de gleuf zijn gelijmd.  Het hele blad heb ik iets ruimer dan de aftekening uitgezaagd en dit is het resultaat.

Volgende keer komt de achterkant van het voorblad aan de beurt en kan ook het klankgat worden uitgesneden.  Dat belooft nog heel wat werk te worden want dat gaat voor een groot deel het geluid bepalen.  Zou ik al snaren kunnen bestellen? of is dat nog iets te vroeg.

Commentaar (0)

En dan gaat het weer kriebelen en wil je er weer aan gaan beginnen.

Ik haalde vol goede moet mijn gitaaroverblijfselen van zolder en jawel er zitten nog snaren op, dat wordt leuk.

Dus niet!

Een triplex gitaar die ik naar het kringloopcentrum heb gebracht waar de gitaar twee dagen later in de etalage staat voor 50 euro, ik wens de koper veer succes.

En dan ga je zoeken en vragen en lenen en kijken in winkels en op internet en een goede gitaar is gewoon te duur!

Als erkend klusser (ik veeg wel eens mijn stoepje) denk ik dan, ik maak er zelf een en dat is nog leuk ook.

Zoeken op het internet en in boeken  daar wordt je literatureluurs van dus maar bij echte gitaarbouwers vragen.

Het geluk bracht mij naar een vakman die exact bied wat ik wil namelijk een steelstring naar eigen idee en geheel vakmatig maken onder begeleiding.

EN DAN DIE KEUZE.

Als je een gitaar maakt moet je vooral vaak kiezen.

De houtsoort natuurlijk en het model en wat voor sound je wil enz.

Ik heb gekozen voor een heldere actieve gitaar met jazzy/blues sound, en kwam uit op een fichten (sparrenhout) bovenblad en al het andere hout van esdoorn en ebben.

Hier hangt aan de linker kant mijn keus

Twee ‘geboekte’ fichten voorbladen

Twee ‘geboekte’ esdoorn achterbladen en

Twee stroken voor de zijkanten die ook al ‘geboekt’ zijn

Het wordt vast heel mooi met dat lichte hout en ik ben altijd gek op ‘blondjes’ geweest.

En dan begint het,  SPANNEND!!!

Eerst het achterblad maken, daar bericht ik volgende week over, want dan begint eindelijk het echte werk!

Commentaar (1)

Ik kende Stephen Bennet al een tijd, en vond zijn harpgitaar werk erg mooi. Verder kende ik het instrument eigenlijk alleen van Michael Hedges. Vorig jaar mocht ik het voorprogramma doen voor Andy mcKee, die ook op harpgitaar speelt. In de pauze heb ik de fout gemaakt om hem te vragen of ik er even op mocht spelen, wat mocht Toen was ik gelijk verkocht. (die gitaar was trouwens van Stephen Bennet geweest. De harpgitaar scene is vrij klein) Helaas is het laten bouwen van een harpgitaar een dure aangelegenheid. Er zijn weinig bouwers met ervaring, en de instrumenten zijn toch net wat bewerkelijker dan een normale gitaar. Ik had de aanschaf dan ook voorlopig uit mijn hoofd gezet maar zag pas op marktplaats een advertentie voor een Schrammlgitaar. Weliswaar niet helemaal wat ik zocht, maar ik kon iig aan de slag, en het was een zeer vriendelijk prijsje. Na wat heen en weer gemail bleek de verkoper er zelfs twee te hebben, en de andere zou beter spelen. Die heb ik uiteindelijk gekocht, en na een revisie van Hans de Louter, die o.a. de brug, die eerder wat slordig gerepareerd was, losgehaald en goed vastgezet heeft, heb ik er een mooi vintage instrument bij. De gitaar is vermoedelijk uit de eerste helft van de twintste eeuw, van een duitse of oostenrijkse bouwer. En doordat de instrumenten in Wenen nog steeds voor de volksmuziek gebruikt worden zijn er zelfs snaren voor te vinden. Was even zoeken, maar het is gelukt. 

Om  de nieuwsgierige lezer een indruk van de sound te geven, heb ik een filmpje gemaakt:

Aangezien dit tot nu toe het enige volledige arrangement is wat ik heb voor deze gitaar, en die bassnaren echt wel even wennen is, dit toch maar even opgenomen. Het stuk ken ik van Hamburger Concerto van Focus. (had ik al verteld dat het eigenlijk een kerstlied is? ) Het is nog wat vroeg voor een kerstlied misschien, maar aangezien het ook op een plaat van Focus staat... Alleen al dat C akkoord in het outro, drie twaalfde frets flageoletten en een lage C , heerlijke sound!

Harald Koll

www.gitaarspel.nl

Commentaar (0)