Hoe het begon.
Iedereen speelde gitaar, vroeger. Ik ook. En mijn vrienden uiteraard. Spelen? We waren met een gitaar in de weer- dat omschrijft beter wat wij deden, toen.

Tot ik een belangrijke beslissing nam: ik ging op les. Twintig was ik, dus al veel te oud. 
Mijn leraar had dezelfde leeftijd en hij kon alles, tenminste: dat dacht ik toen. Hij liet mij het een en ander horen. Klassieke muziek, die hij van blad speelde. Ik zat met open mond te luisteren. Keek naar de wonderlijke tekens op het papier dat hij voor zich had. Hoe kon die schijnbaar willekeurgie verzameling cirkels, strepen en bogen zo tot leven worden gewekt dat een melodie ontstond?

Ik nam een tweede beslissing: dat wilde ik ook kunnen!